كنار قطره ي اشكم هزار خاطره دفنه
اينقدر خاطره داري كه گويي قد يك قرنه
گلو مي سوزه از عشقت عشقي كه مثل زهره
ولي بي عشق تو هر دم خنده با لبهاي من قهره
درسته با مني اما به اين بودن نيآزارم
تو كه حتي با چشماتم نميگي آه دوست دارم
اگه گفتي دوست دارم فقط بازي لبهات بود
وگرنه رنگ خودخواهي نشسته تويه چشمات بود
هر چي عشقه توي دنيا ، من ميخواستم مال ما شه
اما تو هيچ وقت نذاشتي بين مون غصه نباشه
فكر مي كردم با يه بوسه با تو همخونه مي مونم
نمي دونستم نمي شه آخه بي تو نمي تونم
گله مي كنم من از تو ، از تو كه اينهمه بي رحمي
هزار بار مردم از عشقت تو كه هيچ وقت نمي فهمي
چشام همزاد اشك و خون دلم همسايه ي آهه
زمونه گرگ و عشق تو شبيه مكر روباهه
شدم چوپان ساده لوح كنار گله ي احساس
چه رسمي داره اين گله سر چنگال گرگ دعواس
تو اينقدر خواستني هستي كه اين گله نمي فهمه
اگه لبخند به لب داري دلت از سنگ و بي رحمه
ببخش خوبم اگه اين عشق نيمه ي تو رو رو كرد
نفرين به دل ساده كه به چنگال تو خو كرد
هر چي عشقه توي دنيا ، من ميخواستم مال ما شه
اما تو هيچ وقت نذاشتي بين مون غصه نباشه
فكر مي كردم با يه بوسه با تو همخونه مي مونم
نمي دونستم نمي شه آخه بي تو نمي تونم
گله مي كنم من از تو ، از تو كه اينهمه بي رحمي
هزار بار مردم از عشقت ، تو كه هيچ وقت نمي فهمي
